วันที่สอง บนเกาะหลีเป๊ะ - วันที่ 16 มี.ค.  
     หลังจากเมื่อคืนที่เดินหลงเกาะ กว่าจะกลับมาที่พักได้ ทำให้ตื่นสาย ยู้… ตื่นขึ้นมาเช้าสุด (ไม่นับนังคนหลอกลวงเพื่อน… บอกว่าจะตื่นไปเล่นน้ำแต่เช้า แต่มันตื่นมาแค่ก่อกวน ทำให้เพื่อนเข้าใจผิดคิดว่ามันไปเล่นน้ำ แต่จริงๆแล้ว มันกลับไปนอนต่อ… ทายดิว่ามันคือใคร????) และแล้วมันก็หลอกได้จริง ๆ ยู้ กุ้ง ฉันก็เดินตามหาไปหน้าหาด ไม่พบแม้เงาปลาพะยูนเล่นน้ำอยู่เลยสักตัวเดียว ที่สำคัญ (แค้นใจสุด ๆ ) ฉันเชื่อมั่นในเพื่อนของฉันมาก คิดว่า… “มันเป็นคนมีความพยายาม มันอาจจะเดินไปเล่นน้ำหน้าหาดก็ได้” ก็เดิน ๆ ๆ ๆ ตามไปหามันที่หน้าหาด (อีกฟากฝั่งของเกาะ) เหงื่อแตกซิก แต่แล้วก็หาไม่เจอ….. เลยพากันเดินกลับที่บ้านพัก นังปลาพะยูนตัวนั้น มันบอกว่า มันตื่นขึ้นมาก่อกวนเพื่อน ๆ เสร็จ มันก็ไปนอนหลับต่อ.. แล้วไอ้กุญแจที่มันคาไว้หน้าประตู ที่มันเป็นต้นเหตุให้เพื่อนคิดว่ามันออกไป แล้วทิ้งกุนแจไว้หน้าห้องอ่ะ … มันบอกว่า ทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน กะจะหาเหยื่อ แต่ไม่มีใครหลงเข้ามาเลย… (^-^)’

     หลังจากกินอาหารเช้า ก็ออกเริ่มต้นวันแรกของการออกไปดำน้ำ น้าส่งคนนำเที่ยวไปให้หนึ่งคน แต่รู้สึกคนนำเที่ยว จะช่วยไรเราไม่ได้เรย แถมพวกเราอาจจะทำให้คนนำเที่ยวรำคาญซะด้วยซ้ำ เพราะไปดำน้ำตรงจุดไหน มันก็แค่เอาตัวหย่อนๆ ลงไป ไม่ถึง 5 นาที มันก็ปีนขึ้นเรือกันหมด เพราะความกลัว
     เริ่มต้นการดำน้ำวันแรก… สมาชิก 6 สาวสวย 1 ผู้นำทริป (ที่น้าส่งมาให้) ปะป๊า (ผู้สำรวจต้นทางการดำน้ำ จับปลาดาว จับปลิงทะเลมาให้ดู และคอยลากพวกเรากลับเรือ) และคนขับเรือประจำตัวของปะป๊า

 
[ รวมภาพ ทริป ตะลุยหลีเป๊ะ วันที่สอง ]

     เริ่มดำน้ำจุดแรกที่เกาะหินงาม ล่องเรือผ่านจุดดำน้ำ ร่องน้ำจาบังไป เพราะว่าคนเยอะมาก คลื่นแรงนิดหน่อย แต่อาจจะเป็นเพราะยังไม่เคยชินกับอุปกรณ์คู่กาย ชูชี และสน๊อคเกิ้ล ทำให้ทุกคนทุลักทุเล ฉัน ยู้ นังหน่อย ลงไปสำลักน้ำหลายอึก กว่าจะทรงตัวได้ นังโหน่งลงไปเกาะบรรไดเรือไว้ แล้วก็ปีนกลับขึ้นเรือ ยัยกุ้งไม่กล้าลงเนื่องจากยังรู้สึกกลัว นังเบ้น่าจะลงมาแว๊บเดียวเช่นกัน ส่วนเจ๊เบิร์น ลงไปแต่ตัวกะตีบกบ ดำผุดดำว่ายอยู่คนเดียว ปะป๊าก็พยายาชักจูงให้ลงมา ๆ ๆ จนเหนื่อย ก็ไม่มีใครกล้าลง ปะป๊ารำคาญเลยเรียกให้มาขึ้นเรือ เพื่อกลับไปดูปะการังเจ็ดสี ที่ร่องน้ำจาบัง
     ถึงร่องน้ำจาบัง จุดดำน้ำจุดที่สองที่ไป คลื่นไม่แรง แต่กระแสน้ำไหลแรงเพราะมันเป็นร่องน้ำ เลยต้องมีเชื่อไว้ให้เกาะ ร่องน้ำจาบังเป็นจุดดำน้ำปะการังเจ็ดสี ปะป๊าลากฉันลงไปเกาะเชือกไว้คนแรก แล้วกำชับว่า “อย่าปล่อยเชือกนะ อย่าปล่อยเชือก เกาะเชื่อไว้แน่นๆ” (อ่ะค่า… ปะป๊าไม่บอก หนูก็ไม่กล้าบ่อยหรอกค๊า สยองกลัวลอยไปตามกระแสน้ำง่ะ) จากนั้นปะป๊าก็มารับไปทีละคนสองคน ขบวนรั้งท้ายมีสามคน โหน่ง เบ้ กุ้ง ตามลำดับ.. นังโหน่งลงมาห่างเรือได้ประมาณสองเมตร มันก็ตะเกียกตะกายจะกลับขึ้นเรือ “แก… กลับขึ้นเรือ” มันออกคำสั่งนังเบ้ กะยัยกุ้ง เพราะถ้าสองคนนี้ไม่กลับขึ้นไป มันก็ขึ้นเรือไม่ได้ เนื่องจากมันเกาะเชือกมาต่อๆ กัน แล้วมันก็กลับขึ้นไปนั่งรอบนเรือกัน 3 คนอย่างพร้อมเพรียงกัน อิอิ
     ดำน้ำที่ร่องน้ำจาบังได้แป๊บเดียว (ฉันยังนับปะการังไม่ครบ 7 สีเลย เรือใหญ่ก็มาจอด เลยต้องรีบออกไป เพราะขืนอยู่ต่อไปคนเยอะแบบนี้ แทนที่จะนับปะการังครบ 7 สี อาจจะได้กินปลาตีนก่อน) หลังออกจากร่องน้ำจาบัง ก็ไปกลับที่เกาะหินงามอีกครั้ง คราวนี้ขึ้นไปเดินเล่น ถ่ายรูป แล้วที่ฮิตที่สุดคือ ไปต่อหินให้ได้สูงที่สุด ต่อเองไม่สูงก็ทำเนียนไปถ่ายกองของคนอื่นที่เขาทำไว้ ไม่เหนื่อยด้วย … ส่วนนังโหน่ง หงหิน ไม่ต่อย่ะ แอบถ่ายแต่รูปผู้ชาย(ของคนอื่น) ในกล้องมันเต็มไปด้วยผู้ชาย(ของคนอื่น)

นังโหน่ง… “หล่อว่ะ ๆ ๆ ถ่ายเก็บไว้ ไปสะสมไว้ในอัลบั้มภาพผู้ชายส่วนตัว“
[ รวมภาพ ทริป ตะลุยหลีเป๊ะ วันที่สอง ]

     หลังจากนังโหน่งถ่ายรูปผู้ชาย(ของคนอื่น) จนเป็นที่หนำใจแล้ว ก็ออกเดินทางต่อไปที่หาดทรายขาว เกาะราวี (ทรายขาวสมกับชื่อหาดมาก ดูจากภาพ) เพื่อพักเพิ่มพลังกับอาหารกลางวัน ตรงนี้ต้องเสียค่าขึ้นเกาะคนละ 40 บาท (คนไทย) แต่ถ้าคนต่างชาติจะเสียคนละ 200 ดังนั้นจุดนี้ เจ๊เบิร์นเลยลงจากเรือไม่ได้ เดี๋ยวเสียตังค์ … หลังจากอิ่มหมีพีมันกันแล้ว ก็ได้เวลาลงเล่นน้ำทะเล และหน้าหาดมีจุดดำน้ำดูปะการังเหมือนกัน แต่เป็นปะการังหิน และส่วนมากจะมีฝูงปลาเยอะ นังโหน่งได้โอกาสฝึกลอยตัวในทะเล ในที่สุดมันก็เกิดความมั่นใจว่า “เฮ่ย … กูลอยได้นี่หว่า” …. เล่นน้ำที่จุดนี้ได้สักครู่ ก็ออกเรือไปที่จุดดำน้ำอีกจุด แถวใกล้ๆ เกาะอาดัง แต่กระแสน้ำแรงมาก ๆ ยู้เป็นผู้กล้าหาญ ลงไปทดสอบกระแสน้ำ เกือบต้านกระแสน้ำไม่ไหว จนทำให้เกิดการเจ็บหลัง (ยู้ผู้กล้าของพวกเรา คิคิ) เมื่อดูว่าลงไปไม่ไหวเลยเปลี่ยนใจไปจอดเรือ และเดินเล่นบนเกาะอาดัง

[ รวมภาพ ทริป ตะลุยหลีเป๊ะ วันที่สอง ]

     ใกล้ค่ำก็กลับมาที่พัก อาบน้ำ แล้วก็เดินออกมาหาของกิน เพราะหิวกันมาก เดินเตร็ดเตร่ผ่านร้านโรตี ก็เลยสั่งโรตีมากินกัน 2 จาน ราคา 100 บาทถ้วน กุ้งจ่ายเงินไปแบงค์ร้อย 1 ใบ พร้อมกับบอกเด็กในร้านว่า “น้อง ไม่ต้องทอน” ฮ่ะ ๆ ๆ มันทอนก็แปลกแล้วว่ะกุ้ง… จากนั้นก็นึกอยากจะกินอาหารทะเลเผากัน ก็ใช้นังโหน่งวิ่งไปถามน้าว่าร้านไหนมีทะเลเผา นังโหน่งวิ่งตุ้บๆไป แล้วกับมาบอกว่า “น้าบอกว่า ร้านฟิโน แล้วก็ร้านตรงข้ามร้านฟิโน” … ฮ่ะ ได้กินทะเลเผาแล้วเฟ้ย เดินไปเป็นกลุ่มด้วยความมั่นใจ ถึงหน้าร้าน ยืนเก้ ๆ กัง ๆ เลียบ ๆ แอบไปอ่านเมนู ในเมนูมีแต่รายการอาหาร ไม่มีราคา ก็เลยถามว่า “กุ้งโลเท่าไรคะ”… ได้ยินเสียงตอบกลับมาแว่ว ๆ ว่า “โลละพันค่ะ” … เหงื่อแตกซิก (กุ้งบ้าไรฟะ โลละพัน) หลังจากได้ยินราคาอาหารแล้ว ก็ตัดสินใจกันว่า “กลับไปกินข้าวร้านน้าดีกว่าว่ะ” จากอาการเหนื่อยหล้า และหิวจัด ก็สั่งอาหารร้านน้าไปหลายชุด ห่อหมกทะเล ผัดฉ่าทะเล … (จำไม่ได้แย๊ว) หลังจากกินกันอิ่ม ตาก็เริ่มหรี่ ๆ ๆ ลง น้าชวนนังโหน่งไปบาร์ (ท่าทางหล่อนอยากไปมั่ก.. แต่ตาปรือๆ หล่อนก็เลยปฏิเสธไปแบบยังมีอาการอยากๆ และเสียดายสุดฤทธิ์) แต่พอกลับมาถึงห้อง แทนที่จะนอนดันมาตั้งวงนับเลขกันซะงั้น ตาสว่างขึ้นมาทันใด หลังจากนับเลขพอเป็นพิธี ก็แยกย้ายกันนอน…(ฉันหลับสนิท แต่ไม่รู้คนอื่นเป็นไงกันบ้าง อิอิ)

Popularity: 7% [?]

Related posts:

1. ตะลุย เกาะหลีเป๊ะ วันที่ 3
2. ตะลุย เกาะหลีเป๊ะ วันแรก

Rate this topic:

(No Ratings Yet)

 Loading ...