วันที่สอง บนเกาะหลีเป๊ะ - วันที่ 16 มี.ค.  
     หลังจากเมื่อคืนที่เดินหลงเกาะ กว่าจะกลับมาที่พักได้ ทำให้ตื่นสาย ยู้… ตื่นขึ้นมาเช้าสุด (ไม่นับนังคนหลอกลวงเพื่อน… บอกว่าจะตื่นไปเล่นน้ำแต่เช้า แต่มันตื่นมาแค่ก่อกวน ทำให้เพื่อนเข้าใจผิดคิดว่ามันไปเล่นน้ำ แต่จริงๆแล้ว มันกลับไปนอนต่อ… ทายดิว่ามันคือใคร????) และแล้วมันก็หลอกได้จริง ๆ ยู้ กุ้ง ฉันก็เดินตามหาไปหน้าหาด ไม่พบแม้เงาปลาพะยูนเล่นน้ำอยู่เลยสักตัวเดียว ที่สำคัญ (แค้นใจสุด ๆ ) ฉันเชื่อมั่นในเพื่อนของฉันมาก คิดว่า… “มันเป็นคนมีความพยายาม มันอาจจะเดินไปเล่นน้ำหน้าหาดก็ได้” ก็เดิน ๆ ๆ ๆ ตามไปหามันที่หน้าหาด (อีกฟากฝั่งของเกาะ) เหงื่อแตกซิก แต่แล้วก็หาไม่เจอ….. เลยพากันเดินกลับที่บ้านพัก นังปลาพะยูนตัวนั้น มันบอกว่า มันตื่นขึ้นมาก่อกวนเพื่อน ๆ เสร็จ มันก็ไปนอนหลับต่อ.. แล้วไอ้กุญแจที่มันคาไว้หน้าประตู ที่มันเป็นต้นเหตุให้เพื่อนคิดว่ามันออกไป แล้วทิ้งกุนแจไว้หน้าห้องอ่ะ … มันบอกว่า ทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน กะจะหาเหยื่อ แต่ไม่มีใครหลงเข้ามาเลย… (^-^)’
     [...]

Popularity: 7% [?]

Continue reading...

   หลีเป๊ะ หลีเป๊ะ หลีเป๊ะ…. ทริปในฝัน และทริปใหญ่แห่งปี ที่ใช้เวลานัดหมายกันนานมาก ๆ ในที่สุดก็ได้ฤกษ์งามยามดี พร้อมหน้าพร้อมตากัน คาดว่าเป็นทริปใหญ่ ไกล และคนเยอะที่สุด (ตั้ง 6 คนแน่ะ) 
วันแรก - การเดินทางสู่ เกาะหลีเป๊ะ คืนวันที่ 14 มี.ค. 
     - ยู้เดินทางจากโคราช โหน่งเดินทางจากอุบล กุ้งเดินทางจากอีกฝั่งของ กทม. เพื่อมาพักห้องฉัน (ซอยวัดบัวขวัญ) แต่งานนี้ คนที่น่าสงสารและเห็นใจสุดๆๆ ก็น่าจะเป็นยู้ เพราะต้องมาเดินแกร่วรอสุดสวย ที่เดอะมอล์งามวงศ์วาน สามสี่ชั่วโมงแน่ะ … (ช่วยไม่ได้ โดนจิกตัวเข้าประชุมด่วนง่ะ อิอิ)  เมื่อถึงห้อง ยู้ กุ้ง รีบนอนเอาแรง แต่ฉันต้องปั่น ๆ ๆ ๆ และปั่นงาน นังโหน่งดูเหมือนจะเป็นเพื่อนที่น่ารักที่สุด มันบอกว่า “วรรณ ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนแก” แต่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เสียงกรนของมันก็ดังสนั่นห้อง… (หนายย…เมิง…ว่าจะอยู่เป็งเพื่อนกรูว์…..) ในที่สุดก็ต้องนั่งอยู่คนเดียว ฟุบหลับไปตอนตีสองครึ่ง .. พอตีสาม นาฬิกาปลุกยู้ .. กริ๊งๆๆ… (เวร ตูยังไม่ได้หลับเรย ยู้ตื่นแล้ว) [...]

Popularity: 11% [?]

Continue reading...